تراوشات ذهن

به نام خدا

خیلی وقت بود که می خواستم یه وبلاگ شخصی درست کنم…اما نمی شد…یعنی می ساختم ولی فایده ای نداشت چون بعد از دو سه تا پست ولش می کردم، واقعا وبلاگ نویسی هم حال و حوصله و ذوق وشوق می خواد، یعنی باید به وبلاگت برسی….

داشتم گشت می زدم تو وبلاگ های «بلاگر» و «وردپرس«…

نتیجه جالب بود، مردم چند دسته هستند، بعضیا دوست دارن فقط وبلاگ داشته باشن به خاطر همین میان یکی میسازن و اسم خودشونو میزارن توشو ….والسلام…حالا یه وبلاگ دیگه_این جور آدما معمولا برای تکمیل کارت ویزیتشون که جای سایت یا بلاگش خالی نباشه این حرکتو انجام می دن.

یه عده دیگه هستن که یه وبلاگ می سازن تو یه مقطع کوتاه (مثلا سه یا چهار ماه) هم بهش می رسن و هم مطالب زیادی تو وبلاگشون می زارن…با کلی ذوق و شوق که آره الان این وبلاگ می ترکونه…سه یا چهار ماه بعد، بعد از اینکه می بینن خبری نشد و کسی نه بازدید می کنه از بلاگ و نه کامنتی می زاره، بی خیال می شن و ول می کنن….

یه عده دیگه هستن که یا آدم معروفی هستن یا باز آدم معروفی هستن، یعنی همینطوریم مردم میشناسنشون….وبلاگ این جور آدما معمولا خیلی **** هست (عذر می خوام)…. یعنی نه مطلب درست و درمونی داره، نه به روزه، نه حداقل شکل و قیافه داره (یادتونباشه نگفتم همه؛ گفتم بعضی ها)، علیرغم این تعداد لینک ها و بازدید های وبلاگ های این عزیزان هم سر به فلک می کشه! _طبیعی هم هست؛ طرف اسم اون آدم و سرچ میکنه تو همون صفحه اول نتایج جستجو وبلاگ پیدا می شه_

این دوتا دسته رو اگه بذاریم کنار می رسیم به دو دسته دیگه، که خصوصیت فردیشون عین دو دسته قبل هست، دسته دوم که تکلیفش معلومه چون اگه مطلب بی خود بزاره بازدید کننده داره اگرم مطلب خوب بذاره که فبه المراد!!!(اینقدر دسته دسته کردم که….حالا دست دست!!!!) اما دسته چهارم کسایی هستن که با ذوق و شوق مطلب می نویسن و منتظر بازدید کننده هم نیستن، یعنی دلسرد نمیشن از اینکه حالا چرا کسی نمیاد وبلاگشونو نگاه کنه، اونا تلاش خودشونو می کنن و به احتمال زیاد به نتیجه هم می رسن_این نکته فوق فوق مهم رو به یاد داشته باشید، در شرایط عادی برای به نتیجه رسیدن هر کاری 2 تا چیز لازمه تلاش و صبر_….خدایا ما را جزء این دسته قرار بده(الهی آمین)

این دسته بندی از نظر ژنتیک نویسنده ی وبلاگ بود….یعنی اصلا به محتوا کاری نداشت….

اگه بخوام تیکه بالا رو خلاصه کنم این می شه که:

یه عده وبلاگ و درست می کنن که فقط بگن ما هم بلتیم(دست به گیرنده ها تون نزنین به عقل منم شک نکنین درست خوندین، نوشتم «بلتیم») ، یه عده دیگه هم وبلاگ درست می کنن که بگن ما هم هستیم. _این دوتا کلی با هم فرق دارن_

هر دو دسته هم می تونن بازدید کننده داشته باشن، وهم می تونن نداشته باشن. _بسته به ابتکاراتشون و تلاششون ویکمم شانسشون داره_

تا اینجا رو گفتم، یادتون باشه درباره موضوعاتی که اکثریتو جذب خودش می کنه چیزی نگفتم، فقط درباره ژنتیک نویسنده ها گفتم…..

—–

این اولین پست این بلاگ بود، معمولا وقتی یه وبلاگو شروع می کنن درباره اون وبلاگ و اینکه قراره چه چیزایی توی اون قرار بگیره تو پست اول یه سری توضیحات می دن.

این وبلاگ قراره وبلاگ شخصی من باشه، اما نه اونقدر شخصی که بدرد بقیه نخوره…. نمی خوام خودمو محدود کنم به یه موضوع، دوست دارم متنوع باشم و به هر نکته ای اشاره کنم، اگرم دیدم که موضوعاتم داره محدود و منحصر به چند زمینه خاص میشه سعی می کنم یه وبلاگ تخصصی جدا گونه براش درست کنم…

خلاصه دوست دارم که چیزای نو و جدیدی رو اینجا بزارم که به کار همه بیاد….

—–

پ.ن: تو پست بالا یه جا سوتی دادم _خیلی بد فرم_، به کسایی که سوتی رو پیدا کنن جایزه تعلق می گیره (بدون شوخی) 5000تومان به حساب کسی که این سوتی رو بگه واریز میشه….خیلیم راحته!!!فقط باید یه بار پست و خوند.
Advertisements

برچسب‌ها: , , , , , , ,


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: